22-05-07

 

Marijn en Judith van start !

 

 

naamloos3

 

Deken Felix Van Meerbergen van Diest had een gesprek met Marijn Loozen en Judith Ardinois. Sinds kort hebben ze hun bureauruimte in Jeugdpastoraal Centrum ‘Salvator’. Waar zijn ze mee bezig? Wat drijft hen? Wie zijn zij?

 

*Waarom kozen jullie juist voor deze job? Vanwaar jullie keuze om met jongeren op zoek te gaan naar zin?

Marijn: Bij mij is dat deels om aan mijn eigen spiritualiteit tegemoet te komen. Ik ben van opleiding socio-cultureel werker. Het culturele heeft me altijd geïnteresseerd, maar toch wilde ik ‘iets met mensen doen’. Als jeugdpastoraal werker kom ik gelijkgestemden tegen en heb ik de kans om met jongeren rond geloof te werken. Toen er plots belangrijke zaken in mijn leven veranderden merkte ik dat ik nood had aan iets méér,  iets wat de oppervlakkigheid overstijgt. Dit heb ik gevonden in het christelijk geloof. Ik merk bij mezelf dat bezig zijn met de ‘vragen des levens’ me krachtiger maakt en dat wil ik ook aan jongeren doorgeven.

 

Judith: Voor mij ligt de keuze voor jeugdpastoraal in de lijn van de keuzes die ik doorheen mijn leven totnogtoe heb gemaakt. Ik was op jonge leeftijd al geëngageerd in de parochiale pluswerking en ben jaren leidster geweest in de plaatselijke jeugdbeweging. Toen ik deelnam aan jeugdpastorale trektochten is de vonk echt goed overgeslagen en wist ik ergens diep vanbinnen dat ik verlangde om die boodschap van liefde, het ‘aanvaard zijn zoals je bent’ wilde delen met anderen. Onbewust was het dat waar ik mee bezig was: anderen, en in eerste instantie jonge mensen, laten ervaren wat het kan betekenen in relatie met God te leven, hoe dat een mensenleven kan openbreken. Na mijn studies godsdienstwetenschappen was het voor mij duidelijk dat ik niet zou gaan lesgeven. En zo kwam ik terecht bij jeugdpastoraal, dat is nu bijna 5 jaar geleden.

 

 

*Een gedurfde vraag: Zitten jongeren daar eigenlijk op te wachten?

 

Marijn: Jongeren zijn op zoek naar diepgang, maar dat is voor hen in vele gevallen niet gekoppeld aan ‘Kerk’. Daar ligt voor ons een uitdaging, om aanknopingspunten te vinden bij hun zoektocht naar diepgang en zingeving, bij hun openheid op het ‘meer-dan-het-oppervlakkige’. Jongeren zijn wel degelijk zinzoekers.

 

Felix: In India is er een muskushert waar fel op gejaagd wordt. Dat dier heeft een klier die een beperkte periode per jaar een heerlijk parfum afscheidt. In die periode kan het muskushert zich echter tot 200 km verplaatsen, opgejaagd door de geur terwijl het niet beseft dat de bron ervan in zichzelf zit.

Zo is het ook voor de pastoraal, de mens draagt het mysterie in zichzelf en wordt opgejaagd door de wereld, op zoek naar het parfum. De mens heeft een soort heimwee naar zin, naar iemand te willen zijn en te verlangen iets te betekenen.

 

 

 

Judith: Bij jongeren zie je die zoektocht soms in de meest extreme en haastige vorm. Wij willen voor hen de ruimte scheppen om in contact te komen met dat verhaal van eeuwen. Waar we dat kunnen willen we iets van de liefde van God voor de mens meegeven, zelf staande in de stroom van de christelijke traditie. Maar het moet niet alleen van ons komen! Jongeren kunnen ook zelf energie en kracht doorgeven aan elkaar. Het is aan ons om hen te laten zien dat we in hen geloven opdat hun creativiteit kan groeien en ze gesterkt hun levensweg kunnen verder zetten en ze op hun beurt het vuur kunnen doorgeven aan anderen.

Marijn: Wij geloven dat jongeren de kracht hebben om zelf veel te verwezenlijken. We willen samen met hen kijken wat mogelijk

is en een stukje met hen mee op weg gaan. Van hun kant géven jongeren ons ook heel wat energie en voldoening.

Wat we graag zouden bereiken is met de jongerenbegeleiders een band van vertrouwen creëren, met hen in dialoog gaan, naar hen luisteren en hen bevestigen in het goede wat ze doen.

 

 

 

 

 

*Wat is jullie ervaring met de nieuwe manier van werken? Is er met de keuze voor regionale centra veel veranderd?

 

Marijn: Als decanale jeugdpastor kwam het wel eens voor dat ik het gevoel had er alleen voor te staan. Nu is het meer een samenwerken en zo komen we soms straffe groepen tegen. We moeten nu wel meer energie steken in het bezoeken van die groepen en het onderhouden van de contacten.

We werken voor de regio Oost: dat zijn de decanaten Zoutleeuw, Tienen, Diest, Bierbeek en Aarschot. Onze regio telt een 20-tal  groepen

 

Judith: Ik geloof heel erg in de radicale keuze die nu gemaakt wordt voor de groepen die met geloof en zingeving bezig zijn. We hebben het dan hoofdzakelijk over pluswerkingen, lange weggroepen, jeugdpastorale teams en christelijk geïnspireerde jeugdkoren. Want op die plaatsen gebeurt ‘Kerk’, daar leeft de Kerk van de toekomst en daarin moeten we investeren, daar moeten we bij zijn.

We willen ‘Voor en met jongeren en hun begeleiders de ruimte scheppen om te mogen ervaren dat God liefde, hoop en vreugde is, als bron van samen Kerk-zijn’.

 

*Die keuze voor bestaande groepen zal misschien op andere plaatsen de reactie wekken: zo’n jongerengroep willen wij ook. Hoe zien jullie dat?

 

Marijn: Wij zetten de jongerengroepen op de kaart. Daarbij kunnen we alleen maar hopen dat het effect bij de parochies is: Wij moeten ook aandacht hebben voor de jongeren. Zo’n denkproces willen we wel ondersteunen en natuurlijk gaan we het gesprek hiervoor niet uit de weg. Zo werden we bijvoorbeeld door een federatieploeg uitgenodigd om te komen vertellen waar we mee bezig zijn, alvorens ter plaatse het brainstormen rond jonge wegen kan beginnen.

We zoeken aansluiting bij bestaande groepen in de streek en hopen dat er op termijn vruchtbare samenwerkingsverbanden kunnen ontstaan. We kijken uit naar aanknopingspunten, naar waar mensen mee bezig zijn. Het goede willen we zien en bevestigen.

 

*Wat mag er wel en niet van jullie verwacht worden?

 

Marijn: We zijn geen ’noodcentrale’ die op vraag met een pasklaar antwoord komt. Jongeren hebben geen boodschap aan kant-en-klare oplossingen, die kunnen we hen trouwens ook niet geven.

In ons jeugdpastoraal centrum kunnen jongerenbegeleiders wel terecht voor het ontlenen van materiaal, onder andere een aantal informatieve spelen en methodiekenbrochures. Ook kan via ons gemakkelijk een boek of een spel uit het documentatiecentrum te Mechelen aangevraagd worden.

 

Judith: Het is belangrijk dat jongerengroepen gedragen worden door de plaatselijke gemeenschap, dat ze deel van de parochie uitmaken en zo wederzijds vruchtbaar zijn. Daar is het ons ook om te doen: hoe kunnen jonge mensen en groepen jonge gelovigen een plaats krijgen binnen de kerkgemeenschap.

 

Marijn: We willen ook groepen bij elkaar brengen. Een mooi voorbeeld van een ‘gedragen’ initiatief dat reeds bestaat in onze regio is de 1 mei dag. Vijf lange weggroepen hebben de handen in elkaar geslagen en organiseren een dag met workshops, uitwisseling en vieren voor de jongeren van hun werkingen. Daarvoor is reeds maanden vergaderd en de eindverantwoordelijkheid ligt bij de organiserende werkingen.  We zijn als jeugdpastorale werkers heel blij bij om aan zo’n project onze medewerking te mogen verlenen! Het deugddoende hieraan is te zien hoe de onderlinge solidariteit tussen de groepen groeit.

 

Judith: In onze decanaten gebeurt er heel wat rond vieringen in de stijl van Taizé, dat leeft bij veel jongeren. Een van de plannen die we voor dit jaar nog hebben is een ontmoetingsdag te organiseren voor die jongeren, om ze samen te brengen.

 

*Hoe past het jeugdpastoraal centrum te Scherpenheuvel waar jullie bureau houden in dit alles?

 

Marijn: In eerste instantie is het momenteel onze bureauruimte en uitvalsbasis om de groepen te bezoeken. Naar de toekomst is het de bedoeling dat er ook vormingsmomenten voor jongeren(begeleiders) plaatsvinden. Maar dat is dan als aanvulling op wat er lokaal allemaal bestaat en groeit. Het is niet onze bedoeling om de jonge mensen weg te trekken uit hun eigen groepen. Zo zal wat wij aanbieden aan vorming ook steeds getoetst zijn aan en vertrekken vanuit een concrete nood of vraag bij een of meerdere groepen.

 

Judith: Wat we ook willen aanbieden aan jongeren is plaats en de ruimte om zélf te mogen ervaren en beleven wat geloven in God, een relatie met God, christen zijn voor hen betekent, zonder dat het meteen moet gericht zijn op ‘dat kan je in je eigen pluswerking ook gebruiken’. Want de jonge mensen die in zo’n groepen verantwoordelijkheid dragen, moeten vaak veel geven, en om bron te kunnen zijn voor anderen moet je zelf ook genoeg gevoed worden door die Bron van Leven.

 

Marijn en Judith: We zijn ook heel verheugd met de gastvrijheid van de paters Salvatorianen die verantwoordelijkheid dragen over het bezinningshuis waar onze bureauplek is. 

 

 

opening2

15:19 Gepost door IJD Scherpenheuvel in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

UNDER CONSTRUCTION

 

13:51 Gepost door IJD Scherpenheuvel in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |